مسولین خود متشکر!

در نظام اسلامی ٬مسولین و حاکمان و همچنین مردم حق و حقوقی بر هم دارند که هر یک جهت بقا و پویایی جامعه و حکومت اسلامی باید به وظایف خود عمل نمایند.از جمله ی این وظایف آنچنان که امیرالمومنین علی علیه السلام فرمودند:

((حقی که شما به گردن ما دارید عمل کردن به کتاب خدا و سنت پیامبر و قیام به حق و بر پا داشتن سنت است))خطبه169

((ای مردم مرا به شما و شما را بر من حقی واجب شده است.حق شما بر من آن که از خیرخواهی شما دریغ نورزم.....))خطبه34

اما با وجود این نصایح آفت و آسیبی که مدتی در جامعه ایران بروز نموده است این موضوع است که جمعی از مسولین که در نهادهای متفاوت ولی دارای منافع و جریان سیاسی و همسو هستند در حوزه کار و مسولیت واگذار شده به آنها به تعریف و تمجید از یکدیگر می پردازند در حالی که گمان می رود این طیف از رجال سیاسی و دینی فراموش کرده اند که در خصوص رفتار و میزان تعهد و ارزیابی مسولیت محوله به آنها باید مردم به بررسی و ارزیابی و در نهایت به رضایت و یا عدم رضایت برسند.

امام علی (ع) در این مورد مهم می فرمایند:((من از شما می خواهم که مرا با سخنان زیبای خود مستایید تا از عهده وظایفی که نسبت به خدا و شما دارم برآیم و حقوقی که مانده است بپردازم))خطبه216

نمونه بارز و مصداق عینی این آسیب اجتماعی تقدیر و تشکرهای مکرر از سازمان صدا و سیما در خصوص برنامه های به اصطلاح پرمحتوا و ارزنده آنها در ایام ماه رمضان بود ٬که از یک سو برخی از نمایندگان مجلس هشتم در طی نامه ای به این مورد پرداختند و از سوی دیگر هم٬ تعدادی از مراجع دینی به این امر اقدام نمودند و یا بعد از ساخت مستند دفاع مقدس سیر قدردانی و تمجید از طرف سران نظامی و سیاسی روانه سازمان صدا و سیما شد.

اما در این خصوص باید در پی بررسی و پاسخ به دو سوال باشیم و آن اینکه:

1. آیا برنامه های صدا و سیما در این ایام الهی(رمضان) دارای محتوایی فوق العاده و متناسب با این ماه بوده است و یا ساخت مستند دفاع مقدس یا سیره روح الله تا قبل از این خارج از توان سازمان صدا و سیما بوده است؟
2. آیا فعل قدردانی برخی از نمایندگان مجلس٬مراجع دینی  و رجال سیاسی از صدا و سیما از طرف خود آنها به عنوان یک شهروند بوده است و یا اینکه آنها در این خصوص خود را نماینده و قیم مردم دانسته اند؟

در خصوص سوال اول باید بر اساس مشاهدات عینی معتقد بود که برنامه های صدا و سیما نه تناسبی با رشد نظام جمهوری اسلامی ایران بوده است  و نه توانسته در برابر تهاجم فرهنگی دشمن کار ارزنده ٬ زیر بنایی و فراگیری را انجام دهد.این سازمان حتی هنر رشد و تثبیت معنویت در ایام خاص(رمضان-محرم-اعیاد..)که خود مردم هم آمادگی روحی بیشتری دارند را نداشته است.

مگر این مملکت متخصص٬عالم و فرزانه کم دارد که با ساخت  و تولید تعداد انگشت شمار مستند و یا برنامه محدود دینی باید از شدت لذت و خوشی خود را اغفال و قانع کنیم.باید همگی باور و ایمان داشته باشیم که کشور ایران ٬هم اکنون خود تنها مرکز و پایگاه انتشار فرهنگ و اعتقادات ناب اسلام است و ساخت بهترین و پر محتوا ترین برنامه های جذاب و دینی از وظایف سازمان صدا و سیما و همه ارگان های ذی ربط خواهد بود٬در غیر این صورت باید در نوع و تخصص این مدیران تردید و شک نمود.

در پایان قسمت اول لازم می دانم به این مورد تاکید داشته باشم که همه مسولین نظام باید دل مشغولیتهای شخصی و سیاست بازیهای جاهلانه خود را حداقل در مقطعی که در مسند مسولیت و خدمتگذاری هستند کنار گذاشته و خدا را بر اعمال خود ناظر ببینند.

در خصوص قسمت دوم قابل بررسی باید توجه نمود که رفتار برخی از نمایندگان مجلس٬مراجع دینی و رجال سیاسی کشور یا باید عکس العمل شخصی آنهادانست که این خود بازگو کننده عدم دقت و پیگیری برنامه های صدا و سیما به عنوان یک مجموعه توسط این مسولین است و یا از طرف نمایندگی مردم به این مورد پرداخته اند که این خود ٬کار غیر علمی و نسنجیده ای قلمداد می شود.